Bułgaria Sofia- cz.3

-

Z Bulwaru Witosza widać pięknie góry, które nazywają się... Góry Witosza😀. Najwyższy szczyt Czarny Wierch ma 2290 m.n.p.m. Oczywiście nie mieliśmy czasu na górskie wędrówki, ani zdobywanie szczytów, więc dojechaliśmy do schroniska Aleko miejskim autobusem, który wspinał się do miejsca docelowego ok. 40 minut. Mogliśmy z niego podziwiać widoki, chociaż większość z nich była zakryta drzewami porastającymi zbocza. Docelowo chcieliśmy pojechać tam kolejką linową, niestety była nieczynna. Kiedy znaleźliśmy się w okolicach schroniska, moi towarzysze z racji zdrowych kolan poszli wyżej, ja z ławki przy Aleko podziwiałam widoki i obserwowałam zawody lekkoatletyczne, które akurat wtedy się tam odbywały. Kiedy moi towarzysze wrócili, poszliśmy się przejść bardziej płaską ścieżką, aż do wodospadu kamieni. Tak, dobrze przeczytaliście. Zobaczcie na zdjęciach. 



Pod tymi kamieniami słychać było spływający strumień. Niestety, czas nas gonił, więc wróciliśmy na dół, żeby jeszcze tego dnia zobaczyć Park Dzwonów założony w 1979 roku z inicjatywy Ludmiły Żiwkowej, w ramach międzynarodowej akcji "Sztandar Pokoju". Na pylonach wiszą dzwony z różnych krajów i o różnych kształtach i wielkości. Oczywiście można było nimi zadzwonić. Moi towarzysze poruszyli chyba każym, który był w zasięgu ręki. Byly dzwony z Japonii, Watykanu, a nawet z nieistniejącego już NRD. I oczywiście był też nasz dzwon Polski. Jemu oczywiście poświęciliśmy najwięcej uwagi, a raczej dzwoniena. Bardzo fajne miejsce i warte zobaczenia.





Weekend na Sofię, to oczywiście za mało, żeby ją zwiedzić, dlatego też ograniczyliśmy się do centrum turystycznego i jednej góry oraz parku dzwonów. Oczywiście podziwialiśmy budynek uniwersytetu, oglądaliśmy stadion i wędrowaliśmy przez różnego rodzaju parki i skwery. Spacerowaliśmy bocznymi uliczkami odkrywając klimatyczne knajpki i kawiarenki.
Zjedliśmy również super "kultowe" lody, które były bardzo dobre, ale "kultowa", to była przede wszytkim cena. Ale o jedzeniu i piciu i innych pomniejszych ciekawostkach w kolejnej odsłonie.😀
Pomnik trabanta.😃







Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Pakerzy mają coś do przekazania

-
Obraz
Ostatnio natknęłam się na kilka rolek, w których młodzi (straszne, mają pewnie ze 30 dychy, a ja już mówię młodzi) i przypakowani mężczyźni z siłowni mówią mądre rzeczy. A dokładniej mówiąc, rozprawiają się ze stereotypami na temat wyglądu, z hejtem (mową nienawiści czy po prostu chamstwem) na temat osób korzystających z siłowni, a nie wyglądających na umięśnionych czy szczupłych itp. I fajnie, cieszę się z tych rolek i mam nadzieję, że ludzie którzy je robią rzeczywiście żyją według tego, co mówią. Ale natknęłam się na jeszcze jedną rolkę, w której przystojny (a jakże), napakowany i tu i tu i tam (a jakże), młody (a jakże) mężczyzna mówił do nas kobiet (choć zapewne młodszych), żeby się szanowały, żeby nie stawiały tylko na atrakcyjność w wyglądzie, żeby nie opierały swojego życia i wyborów na podstawie swojego wyglądu. Po tej wypowiedzi, zajrzałam do komentarzy. I poruszył mnie, w sensie negatywnym jeden z nich. Mianowicie, że kiedyś to tacy przypakowani kolesie, to byli debilami, a ...
Read more »

Korty – odc.1 - wstęp

-
Obraz
  Jak niektórzy z Was wiedzą od kilku lat usiłuję napisać książkę o życiu młodzieży w Jabłonnie w latach dziewięćdziesiątych. Jak na razie zrobiłam jeden wywiad, ogłosiłam wśród znajomych, że będę ich zapraszać na kolejne, ale jakoś mi się to wszystko rozmyło. Ale to nic straconego, ponieważ ja wiem, że ja to napiszę i że będzie to na bazie naszych, jabłonowskich wspomnień, tylko muszę jakoś to zacząć. Dlatego doszłam do wniosku, że będę na blogu publikować moje wspomnienia z Kortów i z okolic naszej wioski. Oczywiście nie mam zamiaru ujawniać żadnych naszych tajemnic i od nikogo tego też nie będę wymagała. Ale chcę Was, drodzy kortowi ludzie, z którymi, co i raz wspominamy te wspaniałe, cudowne czasy, zaprosić do współpracy, na razie on-line. Będę publikować luźno to, co mi się przypomni. Na razie bez żadnego zamysłu. A Was proszę o to, żebyście uzupełniali moje wpisy tym, co nosicie w pamięci. W komentarzach, w prywatnych wiadomościach, w e-mailu, możecie pisać do mnie na sylwian...
Read more »

Cypr cz.1

-
Obraz
  Poleć na Cypr mówili, złapiesz trochę słońca mówili. Tymczasem na Cyprze: burza za burzą, wiatr łeb urywa i raz na jakiś czas spada z nieba grad.  Już na jesieni zaplanowałam z przyjaciółkami wyjazd na Cypr. I oto jestem. Na razie pogoda pod psem, ale że dzisiaj prawie cały dzień byłyśmy na wycieczce, to nam tak to nie przeszkadzało. Zwiedziłyśmy kilka ciekawych miejsc. Bizanatyjski kościół z IX wieku, gdzie mogłyśmy podziwiać średniowieczne malowidła naścienne. Małą rodzinną manufakturę Loukoumi, tradycyjnych żelkowych cukierków z Cypru. Co ciekawe, w procesie powstawania nie dodaje się  do nich żelatyny, za to mnóstwo cukru. Cukierki mają różne smaki i kolory. Potem pojechałyśmy do skały Afrodyty, która okazała się zwykłą bryłą kamienia. A ja myślałam, że ta skała będzie miała choć trochę kobiecy kształt. Pani przewodniczka opowiadała nam dużo Afrodycie, w tym, o tym jak się narodziła. Każda z nas wiedziała że Afrodyta wyłoniła się z morskiej piany, ale żadna z n...
Read more »