Jastarnia- lato 2026. cz.2

-


Pomału dobiega koniec moich wakacji w Jastarni, Obyło się bez fajerwerków, ale ja wcale nie pragnę fajerwerków. Towarzystwo dopisało i dobrze się z nim bawiłam. Były grille i wspólne plażowanie oraz spacery. Furorą tego roku były pieczone ziemniaki i pieczarki duszone z cebulą i koperkiem. Miodzio. Jak dla mnie mogłoby na grillu nie być kiełbasek ani szaszłyków. Wystarczyłyby tylko te dwa przysmaki i surówka. Nie zrobiłam żadnej pizzy ani innego dania. Nie miałam weny na gotowanie. Dużo stołowałam się na mieście. Dziś też pewnie pójdę do Urwisa- jak zwykle😀. Byłam tylko na jednej bezie- z rokitnikiem. Może jutro jeszcze raz pójdę, tak na zakończenie pobytu? 

Co do pogody, to jest w kratkę. Ale było kilka dni słońca, którego w końcu miałam dość. Jestem spalona na mahoń. Woda luksusowa, zero sinic, było tylko trochę meduz. Przez kilka dni były wysokie fale, więc trudno było mi wyjść z wody, bo co fala, to lepsza. Mnie oczywiście pogoda nie przeszkadza w siedzeniu w morzu. Ale nie powiem, jednego dnia, zanim do niej weszłam, to się rozgrzałam, jak do morsowania😃.  Ale to było po długim siedzeniu na leżaku, po prostu skostniałam.

Jeden dzień w Jastarni.

                                                                                 Rano



W południe




                                                                        Po 15:00



Wieczór i noc
Już wróciłam do Jabłonny i resztę piszę już siedząc we własnym pokoju. 

W czasie tego pobytu dwa razy byłam w kinie Żeglarz. Jeśli lubicie klimaty retro, to miejsce na pewno Wam się spodoba. Ale zajmujcie ostatni rząd pod ścianą albo pierwszy, bo inaczej możecie oglądać tylko głowę widzów przed sobą. Byłam ze znajomymi na "Odysei" i mimo, że siedziałam na samym końcu u dzieliło mnie przejście od reszty siedzeń, to i tak w połowie napisów miałam widok na łysą głowę pana widza. Ale film fajny, trzyma w napięciu, ale żebym uważała, że wstrząsnął kinem, to nie.

Za to wstrząsnął mną pozytywnie koncert muzyki filmowej w kościele. Trzy skrzypaczki i facet na wiolonczeli. Coś pięknego. Grali przez półtorej godziny. Nagrałam fragmenty, bo szkoda mi było tracić czas na grzebanie w komórce, wolałam słuchać. Mam nadzieję, że jeszcze to powtórzą, bo rzeczywiście zasłużyli na oklaski na stojąco. A co grali? Od Shreka po James Bonda, przez Króla Lwa do Mama Mia!
Była to uczta dla ucha.



I w zasadzie, to tyle. To był wyjątkowo spokojny wyjazd i to właśnie podobało mi się najbardziej.









Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Pakerzy mają coś do przekazania

-
Obraz
Ostatnio natknęłam się na kilka rolek, w których młodzi (straszne, mają pewnie ze 30 dychy, a ja już mówię młodzi) i przypakowani mężczyźni z siłowni mówią mądre rzeczy. A dokładniej mówiąc, rozprawiają się ze stereotypami na temat wyglądu, z hejtem (mową nienawiści czy po prostu chamstwem) na temat osób korzystających z siłowni, a nie wyglądających na umięśnionych czy szczupłych itp. I fajnie, cieszę się z tych rolek i mam nadzieję, że ludzie którzy je robią rzeczywiście żyją według tego, co mówią. Ale natknęłam się na jeszcze jedną rolkę, w której przystojny (a jakże), napakowany i tu i tu i tam (a jakże), młody (a jakże) mężczyzna mówił do nas kobiet (choć zapewne młodszych), żeby się szanowały, żeby nie stawiały tylko na atrakcyjność w wyglądzie, żeby nie opierały swojego życia i wyborów na podstawie swojego wyglądu. Po tej wypowiedzi, zajrzałam do komentarzy. I poruszył mnie, w sensie negatywnym jeden z nich. Mianowicie, że kiedyś to tacy przypakowani kolesie, to byli debilami, a ...
Read more »

Korty – odc.1 - wstęp

-
Obraz
  Jak niektórzy z Was wiedzą od kilku lat usiłuję napisać książkę o życiu młodzieży w Jabłonnie w latach dziewięćdziesiątych. Jak na razie zrobiłam jeden wywiad, ogłosiłam wśród znajomych, że będę ich zapraszać na kolejne, ale jakoś mi się to wszystko rozmyło. Ale to nic straconego, ponieważ ja wiem, że ja to napiszę i że będzie to na bazie naszych, jabłonowskich wspomnień, tylko muszę jakoś to zacząć. Dlatego doszłam do wniosku, że będę na blogu publikować moje wspomnienia z Kortów i z okolic naszej wioski. Oczywiście nie mam zamiaru ujawniać żadnych naszych tajemnic i od nikogo tego też nie będę wymagała. Ale chcę Was, drodzy kortowi ludzie, z którymi, co i raz wspominamy te wspaniałe, cudowne czasy, zaprosić do współpracy, na razie on-line. Będę publikować luźno to, co mi się przypomni. Na razie bez żadnego zamysłu. A Was proszę o to, żebyście uzupełniali moje wpisy tym, co nosicie w pamięci. W komentarzach, w prywatnych wiadomościach, w e-mailu, możecie pisać do mnie na sylwian...
Read more »

Cypr cz.1

-
Obraz
  Poleć na Cypr mówili, złapiesz trochę słońca mówili. Tymczasem na Cyprze: burza za burzą, wiatr łeb urywa i raz na jakiś czas spada z nieba grad.  Już na jesieni zaplanowałam z przyjaciółkami wyjazd na Cypr. I oto jestem. Na razie pogoda pod psem, ale że dzisiaj prawie cały dzień byłyśmy na wycieczce, to nam tak to nie przeszkadzało. Zwiedziłyśmy kilka ciekawych miejsc. Bizanatyjski kościół z IX wieku, gdzie mogłyśmy podziwiać średniowieczne malowidła naścienne. Małą rodzinną manufakturę Loukoumi, tradycyjnych żelkowych cukierków z Cypru. Co ciekawe, w procesie powstawania nie dodaje się  do nich żelatyny, za to mnóstwo cukru. Cukierki mają różne smaki i kolory. Potem pojechałyśmy do skały Afrodyty, która okazała się zwykłą bryłą kamienia. A ja myślałam, że ta skała będzie miała choć trochę kobiecy kształt. Pani przewodniczka opowiadała nam dużo Afrodycie, w tym, o tym jak się narodziła. Każda z nas wiedziała że Afrodyta wyłoniła się z morskiej piany, ale żadna z n...
Read more »